OSC

Wanneer heb jij voor het laatst iemand z’n hand geschud? Ik weet het moment nog precies; zaterdag 14 maart 2020 met een monteur. We zagen elkaar voor het eerst en we schudden elkaar de hand. Het was bijna een week na de persconferentie van Mark Rutte op 9 maart waarna we geen handen meer gaven en we ze 7 keer per 24 uur wasten. Premier Rutte ging aan het einde van die persconferentie zelf nog wel even de fout in, maar herstelde zich snel.

Dat moment lijkt een eeuwigheid geleden, maar is in feite nog maar 3 maanden terug. Ik vraag me af of de gewoonte van het handen schudden er bij iedereen nog in zit of dat we al helemaal gewend zijn aan de nieuwe 1,5 meter samenleving waarin we nu zelfs schrikken als iemand te dichtbij komt. En gaan we nu nooit meer iemand de hand schudden? Persoonlijk denk ik dat als we het niet doen we infectieziektes, zoals Corona, beter tegen kunnen gaan. Maar de toenadering, het verbinden met iemand dat doe je onder andere door het schudden van iemand zijn hand.

In eerste instantie had ik hier opgeschreven: '...ik ben voorstander om het handen schudden niet meer te doen....'. En dat ik best zonder kan, maar is dat zo? Eigenlijk wilde ik deze blog twee weken terug al plaatsen, maar iets hield mij tegen. En dat is goed, want twee weken terug dacht ik er dus nog anders over. Dat was namelijk voor 1 juni; veel thuis werken, veel videobellen, weinig 'onder de mensen'. Ik werd daar wat mensenschuw van.

En dan komt Tweede Pinksterdag waarbij de terrassen weer open gaan, je weer naar het museum kan of iets kan eten buiten de deur. Kantoor is iets vaker in beeld, waar je je collega's tegenkomt. Met andere woorden je komt weer wat meer onder de mensen. En dan voel je dat geen hand geven heel gek is. Een traditie van duizenden jaren (zie oa https://www.nationalgeographic.nl/geschiedenis-en-cultuur/2020/03/waarom-raken-we-onbekenden-zo-vaak-aan-over-de-geschiedenis-van-het) doe je niet in drie maanden in de ban.

In mijn oorspronkelijke blog had ik ook nog geschreven: 'Maar wil ik het handen schudden ook nog wel?’ en ‘Is het niet schudden van handen vol te houden?' In eerste instantie dacht ik dat we dit makkelijk vol zouden kunnen houden. Ja, heel makkelijk….. achter je scherm met Teams, daar kun je niet eens handen geven. Nu ik echter weer meer onder de mensen kom, ben ik er van overtuigd dat het handen schudden, de high five en de arm om iemands schouder, zeker nog niet zal verdwijnen.

Maar, laten we niet te hard van stapel lopen met elkaar, dus nu nog even afstand, handen wassen en vooral geen handen geven, anders kunnen we het met een volgende piek echt wel….. schudden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Enthousiasme uit je poriën”

Of je nu een junior of een senior bent, voor de meeste professionals is een intake gesprek in de detachering toch spannend. En dat is goed, want het gevaar schuilt dat er te makkelijk over na wordt gedacht.

In de loop der jaren heb ik aardig wat intakes bij mogen wonen en het zal je verbazen hoeveel professionals (van junior tot senior) struikelen over hun eigen introductie. Doodzonde natuurlijk, want dit is het begin van het gesprek. Als dat vloeiend verloopt zit je er meteen lekker in. Graag deel ik vanuit mijn ervaring 8 tips die er voor zorgen dat je voorbereid je intake tegemoet gaat.
 
Tip 1 Zorg ervoor dat je jouw introductie standaard in je hoofd hebt

Op elk moment van de dag moet je hem eruit kunnen gooien. Niet te lang, niet te kort en vertel iets over jou persoonlijk. De andere kant van de tafel is geïnteresseerd in de persoon achter het CV en vindt het leuk om te weten of je getrouwd bent, kinderen hebt, wat voor sport je doet en wat je hobby’s zijn. Heel belangrijk, want misschien liggen daar wel gedeelde interesses met de interviewer (s). Het ijs kan dan al snel gebroken zijn en dat vergemakkelijkt de verdere voortgang van het gesprek.

Tip 2 Vertel in de introductie ook kort iets over jouw laatste opdracht
Beschrijf jouw rol, met welke producten er is gewerkt en wat de resultaten zijn geweest. Wijd niet teveel uit, want de overkant wil graag vragen stellen. Geef ze die ruimte.

Tip 3 Antwoord niet alleen met een ja of nee
De vragen gaan in het begin vaak over de ervaring die al beschreven staat in het CV. Dat betekent niet dat je alles met een ja of een nee kunt beantwoorden of er vanuit kunt gaan dat men dat toch gewoon gelezen heeft. De klant wil het graag horen uit jouw mond. Beantwoord daarom altijd de vragen met “Ja, want…” of  “Nee, maar…”. Op de vraag of je specifieke kennis hebt van een bepaald product, vertel je waar je die ervaring hebt opgedaan en leg je uit wat je er mee gedaan hebt. Wanneer de kennis van dat product niet aanwezig is probeer dan uit te leggen dat je wel met een soortgelijk product hebt gewerkt en (of) dat je het je  snel eigen kunt maken.

Tip 4 Begrijp je de vraag niet, beantwoordt hem dan ook niet!
Een antwoord op een vraag die je niet begrijpt doet wenkbrauwen optrekken en dat wil je niet. Het is helemaal niet erg om te zeggen dat je de vraag niet helemaal begrijpt. Vraag naar de richting die ze zoeken.

Tip 5 Antwoord niet te snel
Het is geen quiz waarin je zo snel mogelijk je antwoord moet geven. Denk bij elke vraag goed na over wat ze willen horen, waarom ze de vraag stellen en bedenk welke ervaring je hebt om een goed “Ja, want…” antwoord te geven.

Tip 6 Stel zelf ook vragen
Het getuigt van professionele interesse als je zelf ook vragen stelt. Probeer vanuit een intrinsieke motivatie te achterhalen hoe een bepaald product  bij de klant wordt gebruikt of hoe het team is samengesteld. De klant vindt het vaak maar al te leuk om iets specifieker over de organisatie te vertellen. Zolang zij aan het woord zijn, kun je lekker achterover hangen, maar luister wel!

Tip 7 Bereid de standaard vragen die je kunt verwachten ook goed voor
Het staat echt heel knullig als je geen sterke punten of goede eigenschappen van jezelf kunt aangeven, maar nog stommer is het als je je eigen tekortkomingen, valkuilen of verbeterpunten niet kent. Een slimme truc hierbij is om een valkuil te benoemen die ook positief uitgelegd kan worden. Denk hier goed over na.

Bij OSC oefenen wij de intakes in serieuze rollenspellen. Niet 1x, maar net zo lang tot het vertrouwd voelt, de introductie vlekkeloos verloopt en  de antwoorden in de juiste vorm worden gegeven.

Tip 8 Enthousiasme uit je poriën
Last but not least, laat het enthousiasme uit je poriën komen, straal het uit. Enthousiasme wordt vaak overgenomen door de gesprekspartner en zo word je tussen alle kandidaten goed onthouden.

Hopelijk helpen deze tips je op weg naar een succesvol intakegesprek, met een beetje gezonde spanning, maar vooral veel enthousiasme! 😉 Heel veel succes! 

Een blog beginnen is heel makkelijk, een blog volhouden is wat lastiger. Maar als je er enthousiast over bent, hou je het natuurlijk vol, dus dat moet goedkomen.

Met enthousiasme en volhouden in mijn achterhoofd moest ik denken aan een gesprek dat ik laatst had met mijn dochter, die inmiddels studeert. Ze zei tegen mij: ‘ik vind leren helemaal niet leuk, maar ik weet dat het moet, dus dan doe ik het wel’.

Daar moest ik even over nadenken, want het enthousiasme droop er niet vanaf. Als zij over haar studie vertelt, word ik heel enthousiast. Ik heb bijna zelf zin in die studie. Maar als ik even terug ga in de tijd; had ik er dan zelf altijd evenveel zin in toen ik studeerde? Niet echt… Ja, als ik eenmaal op gang was ging het wel lekker en dan ging ik ook door tot in de late uurtjes, maar vanzelf ging het zeker niet.

Het enthousiasmeren voor iets minder leuks heb ik mezelf pas veel later eigen gemaakt. Als het vroeger om echt leuke dingen ging; voetbal, vakantie of stappen was ik meer dan enthousiast. Als het ging over school, opruimen of op tijd thuis zijn was ik minder enthousiast.

Ik merk ook wel dat als ik bijvoorbeeld met collega’s praat in fieldmanagement gesprekken, dat je iemand kan enthousiasmeren. In veel gevallen kun je meegaan in enthousiasme, wat heel makkelijk is. Maar soms moet je ook iemand de mogelijkheden voorspiegelen waardoor er enthousiasme ontstaat. Dit kan voor een studie zijn of voor een opdracht die niet lekker loopt. En dan is het leuk om te zien dat het werkt.

Alleen met m'n dochter kan ik daar nog geen goede modus in vinden. Alles wat ik aandraag of zeg wordt beantwoord met een boze blik, een diepe zucht of een ‘Jaaaahaa’. Ik wil graag een oplossing bieden, maar ik denk niet dat ik dat moet doen. Soms moet ze ook haar verhaal kwijt kunnen zonder meteen een pasklare oplossing of advies. En dat zal ook voor die professional gelden. Soms werkt het al, als je gewoon naar iemand z'n verhaal luistert. De oplossing en het enthousiasme komen dan vanzelf wel. Want hoe reageerde ik vroeger als mijn vader weer zei: Heb je geen huiswerk? ‘Jaaahaaaa’ 😉

Ik lees sinds lange tijd in de verschillende landelijke dag- week- en maandbladen dat er geen vakmensen meer te vinden zijn. En als je het over vakmensen hebt dan spreekt men vaak over, timmermannen, fietsenmakers en banketbakkers. Mensen die een vak hebben geleerd en iets met hun handen doen. Als ik de betekenis van het woord vak in de van Dale opzoek staat daar naast hokje in een kast ook beroep.

Vak is dus gewoon een beroep. Er wordt ook niks over ‘met je handen werken’ gezegd. Ieder z'n vak wordt ook wel eens geroepen. Ieder, dus iets waar je voor geleerd hebt, of waar je gewoon goed in bent. Ik zeg het vaak, maar detacheren is ook een vak.

Laatst kreeg ik de vraag: ‘Op welke school leer je dat dan?‘. Goeie vraag, maar dit leer je niet op school. Je leert het in de praktijk. Soms heeft iemand het al in zich en soms leert iemand het met vallen en opstaan.

Iets anders dat ik vaker hoor: ‘Wat is het vak detacheren dan?’ Naast je vakkennis waar je voor ingehuurd wordt, betekent dit in eerste instantie ‘gevoel’ hebben bij je eerste stappen bij een nieuwe klant en goed af kunnen tasten hoe je nieuwe werkomgeving en de cultuur is. Het staat of valt ook met de juiste vragen stellen. Als je net binnenkomt en iemand is je aan het inwerken of aan het uitleggen hoe een systeem of de procedure werkt dan kun jij vanuit je expertise een opmerking maken als: ‘Dat doe je verkeerd, dat moet anders, want het systeem werkt zo'. Vervolgens neem je de muis over en begin je gelijk te klikken. In veel gevallen zullen met zo’n houding, je eerste dagen ook je laatste zijn.  

Ik weet nog, bij één van mijn eerste opdrachten bij Heineken waar ik gedetacheerd zat, dat ik de documentatie aan het doornemen was en zag dat de opmaak van het document ‘verkeerd’ stond. Gelijk even aangepast op mijn eerste dag, leek me wel handig. Vervolgens heb ik wel even terugkoppeling gegeven dat ik het had aangepast. “Wat, eikel! Dat moest niet!”

Goeie binnenkomer… Met het schaamrood op m’n kaken heb ik het document weer teruggezet en
gevraagd waarom het zo moest staan. Ik kan me het waarom niet meer herinneren, maar ze zullen er ongetwijfeld een goede reden voor gehad hebben gehad of niet. Voor mij was het in ieder geval een eyeopener. Sommige mensen hebben het, anderen leren het door schade en schande.

De vraag die ik dan ook altijd stel als ik iets nieuws zie bij een klant, waarom doen jullie het op die manier? Zonder oordeel, zonder verwijt maar wel met een dosis gezonde nieuwsgierigheid. En dat laatste is één van de belangrijkste eigenschappen van het vak detachering, wees nieuwsgierig. 

 

Samen met ICT detacherings- en consultancy bureau Borg Projecten uit Hardinxveld Giessendam zijn wij vanuit OSC uit Amsterdam per 1 januari 2020 een strategische samenwerking aangegaan. Onze bedrijven worden zusterbedrijven waarbij er een overkoepelende directie komt, maar we wel allebei onze eigen identiteit behouden.  

 “Binnen de detacheringsmarkt is er veel concurrentie en dan is een samenwerking als deze iets wat we alleen maar toejuichen,” aldus Lex Oosterloo, algemeen directeur van OSC. “Het wordt geen vrijblijvende samenwerking, we gaan echt de krachten bundelen.”

Samen ruim 50 jaar ervaring
Nadat vorig jaar bleek dat onze beide organisaties veel met elkaar gemeen hebben, volgden er uitvoerige gesprekken en kijkjes achter elkaars schermen voordat de handtekeningen definitief werden gezet. Onze twee bureaus kunnen gebruik maken van elkaars klantenportefeuilles, die mooi op elkaar aansluiten. Bovendien maken we gebruik van elkaars expertise die gezamenlijk berust op ruim 50 jaar ervaring.

Eigen identiteit blijft behouden
“Dat we allebei onze eigen identiteit behouden is een weloverwogen keuze geweest,” aldus Ronald Jansen, directeur Borg Projecten. “Op deze manier blijven we een bekende en betrouwbare partner voor onze vaste klanten, maar halen we tegelijkertijd het beste uit onze samenwerking door aan de achterkant sneller en efficiënter te kunnen schakelen. Samen verder gaan zorgt ervoor dat we elkaar alleen maar versterken.”

 

Wij kijken uit naar een mooie samenwerking!