OSC

Een blog beginnen is heel makkelijk, een blog volhouden is wat lastiger. Maar als je er enthousiast over bent, hou je het natuurlijk vol, dus dat moet goedkomen.

Met enthousiasme en volhouden in mijn achterhoofd moest ik denken aan een gesprek dat ik laatst had met mijn dochter, die inmiddels studeert. Ze zei tegen mij: ‘ik vind leren helemaal niet leuk, maar ik weet dat het moet, dus dan doe ik het wel’.

Daar moest ik even over nadenken, want het enthousiasme droop er niet vanaf. Als zij over haar studie vertelt, word ik heel enthousiast. Ik heb bijna zelf zin in die studie. Maar als ik even terug ga in de tijd; had ik er dan zelf altijd evenveel zin in toen ik studeerde? Niet echt… Ja, als ik eenmaal op gang was ging het wel lekker en dan ging ik ook door tot in de late uurtjes, maar vanzelf ging het zeker niet.

Het enthousiasmeren voor iets minder leuks heb ik mezelf pas veel later eigen gemaakt. Als het vroeger om echt leuke dingen ging; voetbal, vakantie of stappen was ik meer dan enthousiast. Als het ging over school, opruimen of op tijd thuis zijn was ik minder enthousiast.

Ik merk ook wel dat als ik bijvoorbeeld met collega’s praat in fieldmanagement gesprekken, dat je iemand kan enthousiasmeren. In veel gevallen kun je meegaan in enthousiasme, wat heel makkelijk is. Maar soms moet je ook iemand de mogelijkheden voorspiegelen waardoor er enthousiasme ontstaat. Dit kan voor een studie zijn of voor een opdracht die niet lekker loopt. En dan is het leuk om te zien dat het werkt.

Alleen met m'n dochter kan ik daar nog geen goede modus in vinden. Alles wat ik aandraag of zeg wordt beantwoord met een boze blik, een diepe zucht of een ‘Jaaaahaa’. Ik wil graag een oplossing bieden, maar ik denk niet dat ik dat moet doen. Soms moet ze ook haar verhaal kwijt kunnen zonder meteen een pasklare oplossing of advies. En dat zal ook voor die professional gelden. Soms werkt het al, als je gewoon naar iemand z'n verhaal luistert. De oplossing en het enthousiasme komen dan vanzelf wel. Want hoe reageerde ik vroeger als mijn vader weer zei: Heb je geen huiswerk? ‘Jaaahaaaa’ 😉