OSC

Ik lees sinds lange tijd in de verschillende landelijke dag- week- en maandbladen dat er geen vakmensen meer te vinden zijn. En als je het over vakmensen hebt dan spreekt men vaak over, timmermannen, fietsenmakers en banketbakkers. Mensen die een vak hebben geleerd en iets met hun handen doen. Als ik de betekenis van het woord vak in de van Dale opzoek staat daar naast hokje in een kast ook beroep.

Vak is dus gewoon een beroep. Er wordt ook niks over ‘met je handen werken’ gezegd. Ieder z'n vak wordt ook wel eens geroepen. Ieder, dus iets waar je voor geleerd hebt, of waar je gewoon goed in bent. Ik zeg het vaak, maar detacheren is ook een vak.

Laatst kreeg ik de vraag: ‘Op welke school leer je dat dan?‘. Goeie vraag, maar dit leer je niet op school. Je leert het in de praktijk. Soms heeft iemand het al in zich en soms leert iemand het met vallen en opstaan.

Iets anders dat ik vaker hoor: ‘Wat is het vak detacheren dan?’ Naast je vakkennis waar je voor ingehuurd wordt, betekent dit in eerste instantie ‘gevoel’ hebben bij je eerste stappen bij een nieuwe klant en goed af kunnen tasten hoe je nieuwe werkomgeving en de cultuur is. Het staat of valt ook met de juiste vragen stellen. Als je net binnenkomt en iemand is je aan het inwerken of aan het uitleggen hoe een systeem of de procedure werkt dan kun jij vanuit je expertise een opmerking maken als: ‘Dat doe je verkeerd, dat moet anders, want het systeem werkt zo'. Vervolgens neem je de muis over en begin je gelijk te klikken. In veel gevallen zullen met zo’n houding, je eerste dagen ook je laatste zijn.  

Ik weet nog, bij één van mijn eerste opdrachten bij Heineken waar ik gedetacheerd zat, dat ik de documentatie aan het doornemen was en zag dat de opmaak van het document ‘verkeerd’ stond. Gelijk even aangepast op mijn eerste dag, leek me wel handig. Vervolgens heb ik wel even terugkoppeling gegeven dat ik het had aangepast. “Wat, eikel! Dat moest niet!”

Goeie binnenkomer… Met het schaamrood op m’n kaken heb ik het document weer teruggezet en
gevraagd waarom het zo moest staan. Ik kan me het waarom niet meer herinneren, maar ze zullen er ongetwijfeld een goede reden voor gehad hebben gehad of niet. Voor mij was het in ieder geval een eyeopener. Sommige mensen hebben het, anderen leren het door schade en schande.

De vraag die ik dan ook altijd stel als ik iets nieuws zie bij een klant, waarom doen jullie het op die manier? Zonder oordeel, zonder verwijt maar wel met een dosis gezonde nieuwsgierigheid. En dat laatste is één van de belangrijkste eigenschappen van het vak detachering, wees nieuwsgierig.